Skały osadowe powstają w wyniku wietrzenia i erozji innych skał, a następnie sedymentacji - osadzaniu się materiału skalnego. Kolejne procesy to diageneza, polegająca na zmniejszaniu odległości między poszczególnymi składnikami osadu, i cementacja, w wyniku której składniki zostają połączone spoiwem (krzemionką, węglanami, iłem), oraz lityfikacja, przetwarzająca skałę luźną w skałę zwięzłą. Do minerałów skałotwórczych należą skalenie, kwarc, granaty, inne minerały, takie jak chalcedon, dolomit, gips Skały osadowe dzielimy na okruchowe, organogeniczne i chemiczne. Skały osadowe okruchowe składają się z różnej wielkości fragmentów starszych skał. Mogą być skałami luźnymi lub zwięzłymi. Dzieli się je ze względu na wielkość frakcji (średnicy ziaren) na iły (średnica mniejsza niż 0,1 mm), pyły (średnica 0,01 - 0,1 mm), piaski (do 2 mm), żwiry (do 64 mm), kamienie i głazy. Skały osadowe organogeniczne powstają w wyniku osadzania się obumarłych szczątków roślinnych lub zwierzęcych. Szczątki roślinne dały początek takim skałom jak torf, węgiel brunatny, kreda pisząca, a szczątki zwierzęce wapieniom (jak również zbudowanym z nich rafom koralowym), opokom i radiolarytom. W wyniku osadzania się materii organicznej roślinnej i zwierzęcej powstały gaz ziemny i ropa naftowa (w środowisku beztlenowym i niskiej temperaturze). Skały osadowe chemiczne powstały z produktów wietrzenia, które zostały uniesione i rozpuszczone przez wodę, a następnie osadzone na dnie mórz czy jezior. Proces osadzania na dnie różnych składników nie jest jednoczesny, różne rodzaje skał wytrącają się przy różnych stężeniach roztworu. Najpierw osadzają się sole trudno rozpuszczalne, a później te, które łatwiej rozpuszczają się w wodzie. Do skał osadowych chemicznych zaliczamy m.in. sól kamienną, sole potasowe, gips i anhydryt.